GLAUKOMANING TURLI SHAKLLARIDA ULTRATOVUSH BIOMIKROSKOPIK TASVIRINING XUSUSIYATLARI

Glaukoma – ko‘z ichi bosimining oshish mexanizmlari, ko‘z oldingi segmentining anatomik xususiyatlari hamda ko‘z ichi suyuqligi oqib chiqishining buzilish xarakteri bilan bir-biridan farq qiluvchi turli xil patologiyalar guruhidir. Biomikroskopiya va gonioskopiya kabi an’anaviy diagnostika usullari oldingi kamera hamda uning burchagi holatini baholash imkonini beradi, biroq ko‘pincha kipriksimon tana, orqa kamera, Sinn boylamlari va retroiridal tuzilmalarni to‘liq vizualizatsiya qilish imkonini bermaydi.

Ultratovush biomikroskopiyasi (UBM) rangdor parda, kipriksimon tana, gavhar, Sinn boylamlari hamda oldingi kamera burchagi tuzilmalarining o‘zaro joylashuvini batafsil o‘rganish imkonini beradi. UBM tasviri birlamchi ochiq burchakli va yopiq burchakli glaukoma, yassi rangdor parda sindromi, pigmentli va psevdoeksfoliativ glaukoma, gavhar hamda siliyar bloklarda sezilarli darajada farqlanadi. Ko‘z ichi bosimi oshishining yetakchi anatomik mexanizmini aniqlash patogenetik jihatdan asoslangan davolash taktikasini tanlashda muhim ahamiyatga ega. UBM glaukomaning lazer va jarrohlik usullari bilan davolash natijalarini baholashda ham qo‘llaniladi.

Mazkur ishning maqsadi glaukomani turli shakllarida ultratovush biomikroskopik tasvirning o‘ziga xos xususiyatlarini o‘rganish hamda ko‘z ichi bosimi oshishining asosiy mexanizmlarini differensial diagnostika qilishda UBMning diagnostik ahamiyatini aniqlashdan iborat.