RIVOJLANMAY QOLGAN HOMILADORLIK TO’XTATILGANIDAN SO’NG PREDGRAVIDAR TAYYORGARLIKNI TAKOMILLASHTIRISHDA INTERLEYKIN-1β VA PROSTAGLANDIN E2 NING KLINIK-DIAGNOSTIK AHAMIYATI

Rivojlanishdan to‘xtagan homiladorlikdan keyin ayollarning reproduktiv salomatligini tiklash va keyingi homiladorlikka tayyorlash zamonaviy акушерlik va ginekologiyaning dolzarb ilmiy-amaliy muammolaridan biridir. So‘nggi yillarda ushbu holat patogenezida immun-yallig‘lanish jarayonlarining yetakchi o‘rni tobora ko‘proq e’tirof etilmoqda. Mazkur maqolada interleykin-1β (IL-1β) va prostaglandin E₂ (PGE₂) ning rivojlanishdan to‘xtagan homiladorlikdan keyingi davrda endometriyda kechadigan yallig‘lanish, to‘qima regeneratsiyasi va implantatsiya jarayonlariga ta’sir mexanizmlari nazariy jihatdan tahlil qilindi.

IL-1β ning proyallig‘lanish sitokini sifatidagi patofiziologik roli, uning NF-κB va siklooksigenaza-2 signal yo‘llari orqali PGE₂ sintezini faollashtirishi hamda ushbu mediatorlar o‘rtasidagi o‘zaro kuchaytiruvchi patogenetik bog‘liqlik yoritib berildi. Laborator ko‘rsatkichlardan foydalanilmasdan, IL-1β va PGE₂ ning klinik-diagnostik ahamiyati patogenetik nuqtai nazardan asoslandi. Olingan xulosalar predgravidar tayyorgarlikni individuallashtirishda immun-yallig‘lanish mexanizmlarini hisobga olish, endometriy reseptivligini optimallashtirish va keyingi homiladorlik muvaffaqiyatini oshirish muhimligini ko‘rsatadi.